Vår ven: The National Bank

The National Bank er eit knallmessig popband, sjølvsagt frå Noreg. Yndlingen Thomas Dybdal er i spissen, og ilag med dei fire andre gutane, lagar dei musikk som lokkar oss ned i ukjende korallrev. I år kom plata "Come on over to the other side", som kjem til å stå igjen som eit av dei viktigaste utgivingane dette året. Apfel & Piri såg desse fargerike fiskane på Balejazz i år. Dei gav oss ei vanvittig framsyning, som fekk publikum til å symje med.

Må ha sagt: Myri er eit eventyr

Under Balejazz i Balestrand, fekk Apfel & Piri opphalde seg på tunet der venene deira Lina, Ragnhild og Sara bur. Der vart vi teke imot med ein varme som vi ikkje har sett make til. Dit skal vi iallfall igjen. For ein plass!

Vår ven: Oddvar Torsheim

Oddvar Torsheim gjer verda litt meir fargerik; når vi ser han vandre rundt i Førde sine fagre gater, kjenner vi det gjer godt i hjartet. Kven kan synge The Beatles som han?

Oddvaren er symbolet på at det er lov til å vere annleis, sjøl i Førde. Takk!

Vår ven: Joni Mitchell

Apfel og Piri bøyer seg i støvet for denne hipp(i)e singer/songwriter-dronninga. Kven andre enn Joni Mitchell kan få oss til å danse heile natta lang i ein endelaus hippierus? Songane frå ei svunnen tid treff oss, og Blue er og blir eit av dei beste albuma som nokon gong er laga.

... come on down to the mermaid cafè, and I will buy you a bottle of wine ...

Kanskje ho kjem til Roskilde? Vi ventar i spenning.

Vår ven: Frank Zappa

Frank Zappa sa ein gong: "Eit sinn er som ein fallskjerm. Det fungerar ikkje om ikkje det er opent". Så sant, så sant. Han vart fødd ein kald desemberdag i 1940 i USA. Han var ein glitrande låtskrivar og komponist. Sjølv om det er med bandet sitt "Mothers of Invention" han er mest kjend, som spelar forskjellig R&B-inspirert musikk, skreiv han og mykje klassisk musikk. Idola hans var Edgard Varèse og Igor Stravinskij. Spesielt verket "Ionisaton" av Varèse tende den musikalske gløden i sinnet hans. Dette musikkstykket er skrive for 13 perkusjonistar og to sirener. Han byrja etter denne oppvåkninga å spele trommer i eit lokalt band. Men då han spelte altfor mykje på cymbalane, og ingen klarte å danse til rytmane hans, fekk han sparken.

Han har alltid vore politisk engasjert, og særleg var det sensurering av musikk han var oppteken av. Han opplevde sjølv å bli sensurert av den amerikanske staten. Han brukte konsertane sine til å oppmuntre mange amerikanarar å stemme, og vurderte sjølv å stille som presidentkandidat. Istadenfor vart han handelsminister i Tjekkoslovakia. Då Bush-regjeringa fekk høyre dette, vart dei kjempesinte, og trua å bryte all kontakt med landet om han ikkje trakk seg. Det gjorde han.

I 1991 fekk han beskjed om at han hadde prostatakreft, og at han mest sannsynleg ikkje kom til å overleve. Han brukte tida fram til han døydde i 1993 til å jobbe med dei klassiske verka sine.

For ein fyr! Bruk dagen i dag med å bli kjend med Frankie, og invister gjerne i eitt av dei over 50 albuma han har gjeve ut. Gjer det i dag! Søk på vår helt på Youtube. Og bøy deg i respekt.

Nyt: "Grey Gardens" av Rufus Wainwright

Denne songen av fantastiske Rufus, er inspirert av filmen og livet til mor og datter; Edie og Edie. Dei valde å flytte vekk frå samfunnets lev-livet-etter-boka-reglar, og busatte seg i ein villa der dei gjorde som dei ville; ete is til middag, dans og synge høgt, og la hagen og huset leve sitt eige liv. Rufus Wainwright er ein kanadisk-amerikansk musikar, songar og låtskrivar. Han er ein fabelaktig kunstnar som byr på originalitet på mange områder. Alle burde høyre musikken hans, og iallfall denne, "Grey Gardens". Når du høyre på den, er det som om veggane i øyregangen din blir måla med alle regnbogens fargar.